Mijn naam is Tim en ik ben 5 jaar oud. Ik heb vlak voor mijn geboorte een hersenbeschadiging opgelopen, die niet kan genezen. Ik heb daardoor de aandoening cerebrale parese. Dit betekent dat ik steeds stijvere spieren krijg waardoor ik me niet goed kan bewegen. Ook het aansturen van mijn spieren is erg lastig. Mijn spieren luisteren niet. Ik kan daardoor niet kruipen, niet zelfstandig zitten, niet lopen en niet praten. Mijn papa en mama zijn hier best vaak verdrietig over. Ik kan al wel omrollen en zitten als ik goed word ondersteund. Als ik iets wel of niet wil, kan ik dat duidelijk maken. Ook kan ik goed eten en drinken uit een flesje. Ik ben altijd erg vrolijk en enthousiast. En ik kan heerlijk schaterlachen, waardoor ik alle aandacht krijg. Soms ben ik wel eens ondeugend, waar ik dan zelf weer om moet lachen. Ik moet vaak naar het ziekenhuis, al neemt dat de laatste tijd gelukkig af.

Ik train heel erg veel in het revalidatiecentrum ‘De Hoogstraat’ in Utrecht. Hier helpen mensen mij met leren kruipen, leren zitten, leren stapjes zetten in een loopfietsje, leren zelf iets te pakken, leren praten en leren drinken uit een bekertje. Ik doe hier heel erg mijn best. Alle mensen daar zeggen steeds dat ik heel erg hard werk en een sterke wil heb om iets te doen. Papa en mama zijn altijd erg trots op mij.

Van muziek luisteren kom ik tot rust en vind ik leuk. De Efteling liedjes en Nijntje zijn mijn favoriet. Het muziekboekje en de rups zijn mijn lievelingsspeelgoed.  Mijn zusje Willemijn vind ik erg grappig, maar als ze huilt vind ik dat erg spannend. Knuffelen met mama vind ik heel erg fijn.

Ik zou graag thuis blijven wonen bij mijn papa en mama en mijn zusje Willemijn. Dat kan alleen als ik beneden kan slapen en douchen, omdat ik te zwaar word en mijn papa mij niet meer kan tillen. Daarom gaan mijn papa en mama de garage verbouwen en er een klein stukje aanbouwen. Dat vind ik heel erg lief, want ik weet dat ze liever geen verbouwing meer willen doen. Ook kost het heel veel geld. Na de verbouwing hoeft papa mij niet meer zoveel te tillen en is alles gelijkvloers en zonder drempels. Dan kan ik met mijn loopfietsje en de statafel makkelijker met papa of mama mee naar de keuken, want ik vind het leuk om te zien als de kastdeurtjes in de keuken open gaan en er gekookt wordt.

Jos en Monique, vrienden van mijn papa en mama, gaan een crowdfunding organiseren,dat betekent geld inzamelen, zodat de garage verbouwd kan worden. Ik word te zwaar en mijn papa kan mij bijna niet meer tillen en krijgt dan last van zijn rug. Mijn mama heeft bekkeninstabiliteit en kan mij daarom niet tillen.

Ik hoop dat er veel geld wordt ingezameld zodat papa en mama de verbouwing van de garage kunnen betalen. En dat er veel vrijwilligers zijn die komen helpen. Dan kan ik toch bij papa en mama thuis blijven wonen! Iedereen mag mijn nieuwe kamer zien als deze klaar is. Ik zal dan erg blij en trots zijn en heel erg dankbaar voor alle hulp die papa en mama kregen!


Lees meer:

Kijk meer: